پروفایل داوطلبی
تماس با موسسهتعريف فتهطلب (سفته):
معناي لغوي فتهطلب، سند بستانكاري است و طبق ماده 307 فتهطلب يا همان سفته: «سندي است كه به موجب آن امضاءكننده تعهد ميكند مبلغي در موعد معين يا عندالمطالبه در وجه حامل يا شخص معين و يا به حواله كرد آن شخص كارسازي نمايد.» طبق اين تعريف و با توجه به تعريف ذكر شده در مبحث برات ميتوان تفاوتهاي آن دو را بدين صورت بيان كرد:
1- در سفته بالعكس برات، صادركننده به شخص ديگري دستور پرداخت نميدهد بلكه خودش تعهد ميكند كه مبلغ سفته را پرداخت كند.
2- به علت عدم دخالت شخص سوم در سفته، تشريفاتي كه در خصوص قبول و نكول در برات معمول است در مورد سفته مجري نخواهد بود.
3- در سفته بالعكس برات، ميتوان سفته را در وجه حامل صادر كرد ولي اين مورد در خصوص برات منتفي است و بايد اسم شخصي كه برات در وجه يا حواله كرد او پرداخت ميشود قيد گردد.
4- در سفته بالعكس برات، محل پرداخت وجه از شرايط اساسي نميباشد.
نكته: در خصوص اين كه آيا صدور سفته و معاملات مربوط به آن تجارتي است يا خير اختلاف نظر وجود دارد ولي اكثريت قضات ديوان كشور عقيده بر آن دارند كه سفته بالذات و بطور مطلق تجارتي محسوب نميشود و حكم مقرر در بند 8 ماده 2 قانون تجارت صرفاً ناظر به برات است.
شرايط شكلي سفته:
طبق ماده 308 قانون تجارت، سفته علاوه بر امضاء يا مهر متعهد و تاريخ صدور بايد متضمن مراتب ذيل باشد:
1- مبلغي كه بايد تأديه شود با تمام حروف
2- نام گيرنده وجه (متعهدله)
3- تاريخ پرداخت يا سررسيد
نكته: براي آنكه سفته داراي اعتبار اسناد تجاري باشد، ضرورتي ندارد كه تاريخ تحرير سفته به تمام حروف باشد ولي قيد روز، ماه، سال تاريخ سفته ضروري است.
سؤال: چنانچه مبلغي كه بايد پرداخت شود، با تمام حروف تعيين نشده باشد، چه اثري خواهد داشت؟
پاسخ: از آنجا كه قانون تجارت در خصوص تعيين مبلغي كه بايد پرداخت بشود با تمام حروف ضمانت اجرايي را مقرر نكرده است در نتيجه عدم تعيين مبلغ سفته با تمام حروف، سفته را از اعتبار نخواهد انداخت.
نكته: نحوه مطالبه وجه سفته در خصوص سفتههاي عندالمطالبه از طريق ارسال اظهارنامه رسمي به بدهكار خواهد بود.