- حكم مستند به اقرار در دادگاه:

قانونگذار در تبصرة ذيل ماده 331 ق.آ.د.مدني حكم مستند به اقرار در دادگاه را غيرقابل تجديدنظر اعلام نموده است. حكم مستند به اقرار در صورتي غير قابل تجديدنظر است كه اقرار در دادگاه به عمل آمده باشد. به موجب ماده 203 ق.آ.د.مدنی اگر اقرار در دادخواست يا حين مذاكره در دادگاه يا در يكي از لوايحي كه به دادگاه تقديم شده است به عمل آيد اقرار در دادگاه محسوب مي‌شود.

نكته: حكم مستند به اقرار در دادگاه غيرقابل تجديدنظر است. در عين حال بايد توجه نمود كه به موجب تبصرة 2 ذيل مادة 35 ق.آ.د.مدني اقرار قابل توكيل نيست و با توجه به مادة 205 ق.آ.د.مدني اقرار وكيل عليه موكل خود نسبت به اموري كه قاطع دعواست قابل پذيرش نمي‌باشد.

نكته: حكم مستند به اقرار در دادگاه در صورتي غير قابل تجديدنظر است كه حكم از دادگاه صالح صادر شده باشد و قاضي صادر كنندۀ حكم نيز صالح باشد.

نكته: چنانچه تجديد نظر خواهي از حكمي كه مستند به اقرار يا نظر كارشناس مي‌باشد به استناد عدم صلاحيت دادگاه يا قاضي صادر كنندة رأي به عمل آيد ليكن اين دو ادعا در دادگاه تجديد نظر به اثبات نرسد قرار رد دعواي تجديد نظر صادر مي‌شود.

2- حكم مستند به رأي كارشناس:

با توجه به تبصرۀ ذيل مادة 331 ق.آ.د.مدني احكام مستند به رأي يك يا چند نفر كارشناس كه طرفين كتباً رأي آنان را قاطع دعوا قرار داده باشند قابل تجديد نظر نيست.

نكته: حكم مستند به نظر كارشناس يا كارشناسان منتخب طرفين در صورتي قطعي است كه كارشناس يا كارشناسان مزبور جزو كارشناسان رسمي باشند.

3- توافق در ساقط كردن حق تجديدنظر خواهي:

تجديدنظر خواهي حق است و مانند هر حق ديگري قابل اسقاط مي‌باشد.

نكته: براي اسقاط اين حق طرفين دعوا بايد متفقاً و كتباً حق تجديد نظر خواهي خود را ساقط نمايند.