ظهرنویسی

- ظهرنویسی فقط با امضاء سند در ظهر آن ( پشت آن )  بعمل می آید + ظهرنویسی باید در خود برات باشد نه در سند جداگانه.

362- ظهرنويسي قسمتي از برات باطل است.

363- هر گاه دو نفر دارنده برات باشند با ظهرنويسي يكي از آنها انتقال باطل است .

364- ظهرنويسي به نفع محال عليه به منزله رسيد وجه است.

365- ظهر نویسی یا جهت انتقال است یا جهت وکالت در وصول وجه سند یا جهت وثیقه.

366- در برات وصولی(جهت وکالت در وصول) ، هر گاه وكيل پس از وصول وجه ورشكست شود: دارنده برات بايد وارد در صف غرما شود اما اگر وجه برات وصول نشده باشد صاحب برات می تواند برای استرداد آن به تاجر ورشکسته مراجعه کند.

367- ظهرنویسی می تواند در وجه حامل باشد (ظهرنویسی سفید امضاء) برخلاف صدور برات که حتماً باید در وجه شخص معین باشد.

368- چنانچه ظهرنویسی در وجه حامل باشد برای انتقال مجدد آن از سوی دارنده(حامل) نیاز به ظهرنویسی مجدد نمی باشد و سند در وجه حاملی می باشد که با قبض و اقباض منتقل می شود. 

369- ذکر تاریخ ظهرنویسی الزامی نمی باشد اما ذکر تاریخ فوایدی دارد ازجمله : تشخیص اهلیت ظهرنویس در در زمان انتقال و همچنین تشخیص حق رجوع ظهرنویس ها به یکدیگر پس از پرداخت وجه برات، زیرا به استناد ماده 249 ق ت هر ظهرنویسی در صورت پرداخت وجه سند می تواند به ظهرنویس های ماقبل خود و صادرکننده رجوع کند و برای تشخیص ظهرنویسهای ماقبل(مقدم) باید به تاریخ ظهرنویسی مراجعه شود.

370- برطبق نظری ، با تأمل در ماده 249 قانون تجارت رشته ظهرنويسي در برات بايد مرتب باشد چون ظهرنويسان پس از پرداخت مبلغ برات به يد ماقبل خود مراجعه مي‌كنند و مراجعه به يد ماقبل منوط بر اين است كه رشته ظهرنويسي مرتب باشد.

371- چنانچه رشته ظهرنویسی مرتب نبوده باشد هر کدام از ظهرنویسان که پرداخت نماید می تواند به برات دهنده مراجعه نماید.

372- درصورتیکه صادرکننده یا یکی از دارندگان برات آنرا با قید غیرقابل انتقال صادر یا ظهر نویسی نماید ، در این صورت ظهرنویس های بعدی مشمول ظهرنویسی مقرر در قانون تجارت نمی شوند.

373- در ظهرنویسی برات تضمینات دین سابق به دین لاحق تعلق می گیرد و برخلاف قانون مدنی با ظهرنویسی وثایق سابق همراه با ظهرنویسی سند منتقل می شود.

374- اصل بر ظهرنویسی جهت انتقال است و ظهرنویسی جهت وکالت خلاف اصل است و نیاز به تصریح دارد به عنوان مثال با قید وکالت در وصول یا برای وصول ظهرنویسی می شود. 

375- امضاء ظهر سند یا ضمانت است یا ظهرنویسی ، ظهرنویس کسی است که برات به حواله کرده او صادر شده و وی با امضاء خود در ظهر سند آن را به غیر منتقل می کند. ضامن کسی است که پرداخت وجه سند را از سوی مضمون عنه خود تضمین می کند ، ظهرنویس به همراه کلیه امضاکنندگان دیگر سند مسئولیت تضامنی دارد اما ضامن فقط با مضمون عنه خود مسئولیت تضامنی دارد.

376- درخصوص ماهیت امضاء مجهول در ظهر سند (شک در ضامن یا ظهرنویس بودن امضای ظهر سند ) اختلاف وجود دارد.

377- اکثریت قضات دادگستری معتقدند اصل بر ظهرنویسی است و امضاء مجهول ظهرنویسی فرض می شود مگر آنکه خلاف آن ثابت شود.  

378- اداره حقوقی در نظریه 1950/7 -2/4/72 امضاء ظهر چک را در عرف کسبه و تجار امضاء جهت ضمانت دانسته است.     

379- فایده تشخیص ظهرنویس از ضامن در این است که برای مراجعه به ضامن صادرکننده برات رعایت مواعد شرط نیست اما برای مراجعه به ظهرنویس رعایت مواعد شرط است.

380- تاجر ورشکسته ای که با ظهرنویسی برات با تاریخ مقدم طلب یکی از طلبکاران را پرداخته و به این وسیله به سایر طلبکاران ضرر وارد می کند مزور شناخته می شود.