تعريف قبولي برات:

قبولي برات تعهدي است كه به موجب آن براتگير وجه برات را در سررسيد پرداخت مي‌نمايد. قبولي بايد در خود برات و با قيد تاريخ نوشته شود. اين بدان معناست كه قبولي در خارج از ورقه برات و به موجب ورقه جداگانه، قبولي محسوب نمي‌شود و براي قبول‌كننده نيز تعهدي ايجاد نخواهد كرد. (البته عده‌اي از حقوقدانان اعتقاد دارند قبولي خارج از ورقه برات در حد يك تعهد مدني عادي معتبر است.)

نكته: نكول بعد از قبول جايز نيست. (يا به عبارتي قبولي برات غيرفابل فسخ است.)

قانون تجارت ما، قبولي جزئي را ممكن دانسته است و مي گويد: «ممكن است قبولي منحصر به يك قسمت از وجه برات باشد. در اين صورت دارنده برات بايد براي بقيه اعتراض كند.»

نكته: مهلت قبولي يا نكول در قانون تجارت تعيين شده است و براتگير بايد به محض ارائه يا منتهي ظرف مدت 24 ساعت از تاريخ ارائه، برات را قبول يا نكول نمايد.

نكته: قبولي مشروط، نكول تلقي مي‌شود ولي قبول‌كننده مشروط در حدود شرطي كه نوشته مسؤول پرداخت وجه برات خواهد بود.

تعريف نكول برات:

نكول عبارت است از عدم قبول برات كه به صورت يكي از اشكال ذيل ظاهر مي‌گردد:

1- تصريح به نكول يا عدم قبول برات

2- امتناع از قبول يا نكول

3- قبولي مشروط