ماده 402- هرگاه مبيع عين خارجي و يا در حكم آن بوده و براي تأديه ثمن يا تسليم مبيع بين متبايعين اجلي معين نشده باشد اگر سه روز از تاريخ بيع بگذرد و در اين مدت نه بايع مبيع را تسليم مشتري نمايد و نه مشتري تمام ثمن را به بايع بدهد بايع مختار در فسخ معامله مي‌شود.

ماده 403- اگر بايع به نحوي از انحاء مطالبه ثمن نمايد و به قراين معلوم گردد كه مقصود التزام به بيع بوده است خيار او ساقط خواهد شد.

ماده 404- هرگاه بايع در ظرف سه روز از تاريخ بيع تمام مبيع را تسليم مشتري كند يا مشتري تمام ثمن را به بايع بدهد ديگر براي بايع اختيار فسخ نخواهد بود اگرچه ثانياً به نحوي از انحاء مبيع به بايع و ثمن به مشتري برگشته باشد.

ماده 405- اگر مشتري ثمن را حاضر كرد كه بدهد و بايع از اخذ آن امتناع نمود خيار فسخ نخواهد داشت.

ماده 406- خيار تأخير مخصوص بايع است و براي مشتري از جهت تأخير در تسليم مبيع اين اختيار نمي‌باشد.

ماده 407- تسليم بعض ثمن يا دادن آن به كسي كه حق قبض ندارد خيار بايع را ساقط نمي‌كند.

ماده 408- اگر مشتري براي ثمن ضامن بدهد يا بايع ثمن را حواله دهد بعداز تحقق حواله خيار تأخير ساقط مي‌شود.

ماده 409- هرگاه مبيع از چيزهايي باشد كه در كمتر از سه روز فاسد و يا كم قيمت مي‌شود ابتداي خيار از زماني است كه مبيع مشرف به فساد يا كسر قيمت مي‌گردد.