شناسايي حكومت:

هر دولتي حق ايجاد يك حكومت را دارد و حكومت مزبور نيز نماينده آن دولت در روابط بين‌المللي قلمداد مي‌شود اصولاً تغيير در تركيب يا شكل حكومت ارتباطي با دولت ندارد زيرا اين تغييرات به شخصيت بين‌المللي دولت تأثير نمي‌گذارد.

 

شرايط شناسايي حكومت:

* مشروعيت منشأ پيدايش حكومت جديد در ارتباط با حقوق اساسي كشور

* شيوه تغيير و تحول انقلابي

* تمايل حكومت جديد در انجام تعهدات بين‌المللي خود

* مؤثر بودن يا واقعي بودن قدرت حكومت

 

چگونگي شناسايي حكومت‌ها: روش خاصي وجود ندارد و كشوري كه مايل به شناسايي حكومت جديد است تصميم خود را رأساً از طريق ديپلماسي به حكومت جديد اعلام مي‌دارد.

 

ماهيت شناسايي حكومت‌ها:

نظريه توبار: مادامي كه حكومت جديد شكل قانوني خود را نيافته است و براساس يك قانون اساسي حكومت نمي‌كند نبايد مورد شناسايي قرار گيرد.

نظريه استرادا: معتقد به اعطاي شناسايي نيست و اين عمل را كه به حاكميت ملل ديگر لطمه وارد مي‌آورد توهين‌آميز مي‌داند. (امروزه تعدادي از كشورها از جمله فرانسه از اين نظر پيروي مي‌كنند)

 

انواع شناسايي:

دوژوره (قانوني): زماني صورت مي‌گيرد كه دولت شناسنده وضعيت دولت مورد شناسايي را از هر حيث قانوني دانسته و واجد شرايط دولت بودن مي‌داند.

دوفاكتو (عملي): زماني صورت مي‌گيرد كه شرايط قانوني آن‌ها مورد ترديد است.

 

معيار تفكيك شناسايي دوژوره و دوفاكتو:

تفكيك براساس درجه كنترل مؤثر دولت جديد بر قلمرو و مردم خود:

اگر كنترل مؤثر موجود  نباشد  شناسايي دوفاكتو

اگر كنترل مؤثر موجود باشد  شناسايي دوژوره

تفكيك براساس درجه التزام نسبت به مقررات و حقوق بين‌الملل: اگر برخي از اصول حقوق بين‌الملل مثل عدم تبعيض نژادي رعايت نشود شناسايي دو فاكتو صورت مي‌گيرد.